Stats

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Πρώτα απολύσεις και μετά διορισμοί!

Οι προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών στα σχολεία βρέθηκαν ξανά στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε το μεσημέρι της Παρασκευής 21 Οκτωβρίου ο υπουργός Παιδείας με τους εκπροσώπους των θεσμών.
Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε δύο μήνες που ο υπουργός Παιδείας συναντήθηκε με τους εκπροσώπους των θεσμών για να συζητήσουν τα θέματα της εκπαίδευσης.

Οπως είναι γνωστό, από την αρχή του 2016 ο υπουργός Παιδείας υποσχέθηκε 20.000 μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, που μάλιστα, σύμφωνα με τις αρχικές εξαγγελίες, το μεγαλύτερο μέρος τους θα γινόταν μέσα στο 2016 και η τελευταία δόση θα ήταν το 2018.
Τον Ιούνιο του 2016 ο υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι οι μόνιμοι διορισμοί δεν προφταίνουν να γίνουν μέσα στο 2016 «γιατί καθυστέρησε η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας από τους θεσμούς». Στην ίδια αυτή δήλωσή του υπόσχεται ότι «από το 2017 θα υπάρξουν προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών».
Σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και με κάθε ευκαιρία, ο υπουργός Παιδείας τόνιζε ότι το 2017 «επιτέλους μετά από 7 χρόνια, θα έχουμε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών» και πριν από λίγες μέρες, στο web tv της «Αυγής», συνέδεσε τις προϋποθέσεις για τις αλλαγές στην εκπαίδευση με τους διορισμούς εκπαιδευτικών.
«Πρέπει να κατευθυνθούμε από φέτος στον διορισμό μόνιμων εκπαιδευτικών γιατί η επανάληψη της παραδοξότητας να προσλαμβάνουμε κάθε χρόνο 20.000 αναπληρωτές οδηγεί σε μια δύσκολη σχέση του μαθητή με τον καθηγητή και σε μια αλλοίωση της πραγματικής εκπαιδευτικής αποστολής του σχολείου», ανέφερε ο υπουργός Παιδείας.

Διορισμοί και αξιολόγηση

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση της Παρασκευής 21 Οκτωβρίου, οι θεσμοί επικαλέστηκαν τη δυσμενή δημοσιονομική κατάσταση που «απαγορεύει» τους διορισμούς στο Δημόσιο και ξεκαθάρισαν ότι για να πραγματοποιηθούν διορισμοί στα σχολεία, πρέπει να προηγηθεί αυστηρή και εξαντλητική αξιολόγηση του υπάρχοντος διδακτικού δυναμικού, να απομακρυνθούν οι «ακατάλληλοι» από τις τάξεις και όσα κενά προκύψουν να καλυφθούν με αντίστοιχο αριθμό προσλήψεων.
Σύμφωνα με όσα μας είπε το μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ, Σταύρος Καλλώνης, οι όποιοι διορισμοί, εάν και εφόσον τελικά πραγματοποιηθούν, «θα περάσουν από τον δρόμο της αξιολόγησης…
Δηλαδή, αν γίνουν διορισμοί, θα γίνουν όχι για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα σχολεία, αλλά με τη λογική “ο θάνατός σου η ζωή μου”, αφού θα καλύπτουν τις θέσεις που προκύπτουν από τις απολύσεις»!
Παράλληλα, το μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ, Αιμιλία Τσαγκαράτου, τονίζει ότι «αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά ότι στο όνομα της “δημοσιονομικής δυσκολίας” η πραγματική στόχευση είναι η επιβολή των συντηρητικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση, η άρση της μονιμότητας, η αξιολόγηση, η γενίκευση της ελαστικής και ευέλικτης εργασίας στον χώρο της εκπαίδευσης. Η μείωση του κόστους περνά μέσα από τον δρόμο της πλήρους αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, οδηγώντας στην ανεργία χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικούς».
Για το ίδιο θέμα, τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, Χρίστος Σόφης και Αννα Μπαχτή, επισημαίνουν ότι «οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας για “αργόμισθους” εκπαιδευτικούς και τη δυνατότητα ακόμα μεγαλύτερου “συμμαζέματος” στην Παιδεία, οι τοποθετήσεις στο υπόμνημα Λιάκου που κατατέθηκε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που μιλά για ανάγκη “κάμψης των αντιστάσεων των εκπαιδευτικών και τη στρατολόγηση νέου δυναμικού αποφοίτων” -προσπαθώντας να φέρει σε αντιπαράθεση τους άνεργους με τους εργαζόμενους-, διατυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο αυτά που λένε οι θεσμοί.
Το επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης για διορισμούς τελειώνει άδοξα, ενώ μπαίνει ξανά στο κάδρο η αξιολόγηση και αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να έχει άλλο ρόλο από εκείνον του μηχανισμού χειραγώγησης με κάθε τρόπο των εκπαιδευτικών».

Συνέπειες

Σχολική αίθουσα EUROKINISSI/ ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
Ενα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, που έχει άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου. Η μόνιμη εργασία τίθεται υπό αίρεση και οι «γκρίζες ζώνες» της εργασιακής ομηρίας και της περιπλάνησης στον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης αυξάνονται.
Σύμφωνα με τη «Σύσταση σχετικά με το Καθεστώς του Διδακτικού Προσωπικού» της UNESCO και του ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας), που υπογράφηκε και από το υπουργείο Παιδείας:
«Οι συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να προάγουν κατά τον καλύτερο τρόπο την αποτελεσματικότητα της μάθησης και να επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να αφοσιωθούν στα επαγγελματικά τους καθήκοντα».
Χρόνια τώρα γίνονται μελέτες για τις μεθόδους διδασκαλίας, τα μοντέλα μάθησης, την παιδαγωγική κατάρτιση και τις προϋποθέσεις που ενισχύουν την εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά είναι δεδομένο ότι οι εργασιακές συνθήκες δασκάλων και καθηγητών καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της εκπαίδευσης και τις συνθήκες μόρφωσης των μαθητών.
Η πολύπλευρη και πολυπαραγοντική διαδικασία της διδασκαλίας, η έμπνευση, η δημιουργία, η προσφορά, η ηρεμία, το όραμα του εκπαιδευτικού και τα όνειρα και οι ανάγκες της νέας γενιάς είναι στοιχεία που αντικειμενικά δεν μπορούν να αναπτυχθούν σε ένα περιβάλλον επισφάλειας, αβεβαιότητας και αφόρητου γραφειοκρατικού φόρτου που έρχεται και ως συνέπεια των πρωτόγνωρων ελλείψεων μόνιμου προσωπικού και της διευρυμένης κινητικότητας των εκπαιδευτικών, που αναγκάζει μεγάλο τμήμα τους να μετακινείται μέχρι και σε πέντε διαφορετικά σχολεία, κάποιες φορές δύο και τρία την ίδια ημέρα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι την περασμένη σχολική χρονιά περίπου 21.500 αναπληρωτές πλήρους και μειωμένου ωραρίου στελέχωσαν τα σχολεία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης, αλλά αφήνοντας ακάλυπτα περίπου 3.000 εκπαιδευτικά κενά.
Η αναλογία αναπληρωτών σε σχέση με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς στη Δευτεροβάθμια κυμαίνεται στο 9%, ενώ στην ειδική αγωγή η αναλογία των αναπληρωτών ανεβαίνει στο 245%!
Με βάση τα στοιχεία του ΚΥΣΔΕ, το σχολικό έτος 2008-09 υπηρετούσαν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση 103.247 εκπαιδευτικοί, ενώ τη χρονιά 2015-2016 μόλις 68.221! Εχουμε συνεπώς μείωση εκπαιδευτικών κατά 35.026, που αντιστοιχεί σε ποσοστό 33,92%!
H ραγδαία μείωση του προσωπικού σε μόνιμους και αναπληρωτές οφείλεται:
■ Στην απουσία μόνιμων διορισμών τα τελευταία 6 χρόνια και στην ταυτόχρονη συνταξιοδότηση χιλιάδων εκπαιδευτικών.
■ Στην αύξηση του διδακτικού ωραρίου κατά 2 ώρες.
■ Στις καταργήσεις-συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων.
■ Στο κλείσιμο εκπαιδευτικών δομών.
■ Στις συγχωνεύσεις τμημάτων.
■ Στην αύξηση του αριθμού των μαθητών στα τμήματα.
■ Στη δραματική συρρίκνωση των προγραμμάτων αντισταθμιστικής αγωγής, όπως η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, η Ενισχυτική Διδασκαλία, οι τάξεις υποδοχής και τα Τμήματα Ενταξης.
■ Στη μαθητική διαρροή, ιδιαίτερα σε εργατικές λαϊκές περιοχές των αστικών κέντρων και της επαρχίας.

Εκπαιδευτικοί-λάστιχο

Ουσιαστικά, όπως τονίζει η αναπληρώτρια εκπαιδευτικός και πρώην μέλος της ΟΛΜΕ, Κική Γιαννάτου, «πατώντας πάνω στην ανάγκη επιβίωσης των ανέργων, “εξαργυρώνουν” την υψηλή ανεργία με “λίγη εργασία”, γεγονός που συνηγορεί στο να μιλάμε καθαρά πλέον για την προώθηση του σύγχρονου μοντέλου εργαζόμενου-δούλου του 21ου αιώνα»!
Σύμφωνα με την κ. Γιαννάτου, «στην ανάγκη για μόνιμη δουλειά πατούν όλες οι πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων χρόνων, που καλλιεργούν φρούδες ελπίδες για χιλιάδες μόνιμους διορισμούς, εμπαίζοντας τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς και παρατείνοντας, έτσι, την ομηρία.
»Εκμεταλλεύονται την εργασιακή ανασφάλεια, την ψυχική εξάντληση, την απόγνωση και την οικονομική ανέχεια των συναδέλφων και καλλιεργούν με κάθε δυνατό τρόπο τη λογική της μοριομανίας και της ανθρωποφαγίας, στρέφοντας την αγανάκτηση και την οργή σε λάθος κατεύθυνση, αυτήν της επιβίωσης με κάθε κόστος, της ιδιώτευσης και του κανιβαλισμού.
»Προσπαθούν να επιβάλουν έναν ανταγωνιστικό τρόπο ζωής όπου στα πλαίσια του καπιταλισμού ενισχύεται το αίσθημα ότι ο εχθρός είναι ο διπλανός συνάδελφος που διεκδικεί κι εκείνος μόνιμη δουλειά και όχι η κάθε κυβέρνηση που υπηρετώντας την πολιτική των μνημονίων και του κεφαλαίου καταδικάζει τον λαό στην ανεργία και ρημάζει τη νέα γενιά.
Οι ομάδες διαφορετικών συμφερόντων που έχουν δημιουργηθεί, εξαιτίας της χρόνιας αδιοριστίας, της έλλειψης θέσπισης συγκεκριμένου τρόπου προσλήψεων, των συνεχών αλλαγών και της αναδρομικής εφαρμογής νόμων, αποτελούν το ιδανικό έδαφος όπου μπορεί να τροφοδοτεί η πολιτική του “διαίρει και βασίλευε”».

http://www.efsyn.gr/arthro/prota-apolyseis-kai-meta-diorismoi

Χαράλαμπος Κ. Φιλιππίδης
Μαθηματικός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου