Stats

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Αδιοριστία εκπαιδευτικών. Οι επιπτώσεις των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση


«Αδιοριστία εκπαιδευτικών. Οι επιπτώσεις των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση. Οι σύγχρονες ανάγκες του σχολείου.»
Υπεύθυνος ομάδας: Από ΚΕΜΕΤΕ το μέλος του ΔΣ Ζαφείρης Ανδρέας.
(Η ομάδα συγγραφής του κειμένου: Αγόρη Σταυρούλα, Αϊβαλιώτης Μανώλης, Ανδρίκου Δώρα, Γιαννάτου Κική, Τσιμικλή Αγγελική, Ψωίνου Έφη)
Οικονομικές και ποσοτικές μεταβολές στην εκπαίδευση της Ε.Ε.
Η συγκεκριμένη έρευνα συντάχθηκε προκείμενου να αξιοποιήσει δημοσιοποιημένα στοιχεία από ευρωπαϊκές και εθνικές βάσεις δεδομένων (EUROSTAT, δίκτυο Eurydice, Εθνική Στατιστική Αρχή), όπως αυτά αναρτώνται επίσημα στο διαδίκτυο.

Από τη μελέτη των δεδομένων σχετικά με το πλήθος των εκπαιδευτικών διαπιστώνουμε ότι, για τη συνολική περίοδο αναφοράς (2003-2014), οι εκπαιδευτικοί μερικής απασχόλησης καταγράφουν άνοδο κατά 17,19% στην Κατώτερη Δ.Ε. και μικρή μείωση στην Ανώτερη Δ.Ε. (2,29%). Για το ίδιο διάστημα, οι εκπαιδευτικοί πλήρους απασχόλησης καταγράφουν μείωση 19,20% στην Κατώτερη Δ.Ε., ενώ στην Ανώτερη Δ.Ε. η μείωση είναι μεγαλύτερη και φτάνει το 22,25%. Οι περισσότερες χώρες τόσο στην Ανώτερη Δ.Ε. όσο και στην Κατώτερη Δ.Ε. παρουσιάζουν αύξηση στον αριθμό των εκπαιδευτικών μερικής απασχόλησης και μείωση στους εκπαιδευτικούς πλήρους απασχόλησης (Βέλγιο, Γερμανία, Κροατία, Ιταλία, Αυστρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σουηδία). Για την Ελλάδα συμπεραίνουμε ότι στην Ανώτερη Δ.Ε. υπάρχει μείωση στον αριθμό των εκπαιδευτικών και στις δυο κατηγορίες. Επιπλέον, παρατηρούμε ότι, οι χώρες με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία συμμετοχή στο σύνολο των εκπαιδευτικών της ΕΕ-28 για όλα τα έτη είναι η Γερμανία, η Γαλλία η Ιταλία, η Ισπανία και το Η.Β. Στον αντίποδα, οι χώρες με την μικρότερη ποσοστιαία συμμετοχή εκπαιδευτικών είναι η Κύπρος, η Μάλτα, η Εσθονία, το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία και η Λετονία. Από τη μελέτη της κατανομής του συνολικού εκπαιδευτικού προσωπικού στις χώρες της ΕΕ-28 ανά τύπο απασχόλησης για το 2014 διαπιστώνουμε ότι η Εσθονία είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αναλογία εκπαιδευτικών με σχέση εργασίας μερικής απασχόλησης έναντι των εκπαιδευτικών πλήρους απασχόλησης ενώ ακολουθεί η Κροατία, η Γερμανία η Πολωνία και η Λιθουανία. Αντίθετα, οι χώρες που βρίσκονται τελευταίες ως προς την ποσοστιαία αναλογία των εκπαιδευτικών μερικής απασχόλησης είναι η Ελλάδα, η Μάλτα, η Κύπρος, η Βουλγαρία και η Ισπανία.
Οι περικοπές αυτές απειλούν την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης αλλά και την ελκυστικότητα του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού, έχοντας μακροπρόθεσμα δυσμενή κοινωνικά αποτελέσματα.
Education at a Glance 2013 έκθεση του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση
Τι αναφέρει για την Ευρώπη
Η έκθεση εκδίδεται κάθε χρόνο από τον ΟΟΣΑ και βασίζεται σε στοιχεία που συλλέγονται από τηνEurostat, τη Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και από την Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO). Η έκθεση παρουσιάζει στοιχεία για την εκπαίδευση από 34 χώρες του ΟΟΣΑ, συμπεριλαμβανομένων 21 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έξι κράτη μέλη της ΕΕ δεν ανήκουν στον ΟΟΣΑ (η Βουλγαρία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, η Μάλτα και η Ρουμανία) και, επομένως, δεν συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση.
Κατά μέσο όρο, οι εκπαιδευτικοί στις χώρες της ΕΕ κερδίζουν μεταξύ του 77% και του 89% των μισθών των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης ίδιου μορφωτικού επιπέδου· οι μισθοί τους μειώθηκαν σε πραγματικούς όρους κατά περίπου 4% μεταξύ 2009 και 2011. Αν αυτή η τάση συνεχιστεί, ενδέχεται να απειληθεί η πρόσληψη μιας νέας γενιάς εκπαιδευτικών με ζήλο, που θα αντικαταστήσουν τους εκπαιδευτικούς που γερνούν και που θα συνταξιοδοτηθούν στο εγγύς μέλλον. Η μνημονιακή πολιτική στην χώρα μας, δεν επιτρέπει να αυξηθεί ο προϋπολογισμός για την Παιδεία (3η χώρα από το τέλος στην ΕΕ, με Βουλγαρία, Σλοβακία), να γίνουν επαρκείς διορισμοί, να μειωθούν οι μαθητές στην τάξη, να καλυτερέψουν οι μισθοί και οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, η υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, εργαστηρίων και η ενίσχυση των μαθητών. Ξεκινώντας από αυτήν την παραδοχή και βασιζόμενοι στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, άρχισε η αποδόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα.
Στην έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011, αναφέρονται τα στοιχεία τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την μετέπειτα αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος στην χώρα μας.
Τα αποτελέσματα του διδακτικού χρόνου για τους μαθητές, του χρόνου διδασκαλίας για τους δασκάλους, αλλά κυρίως του εκτιμώμενου μεγέθους της τάξης, το οποίο είναι σαφώς χαμηλότερο του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν στην υψηλή αναλογία μισθολογικού κόστους ανά μαθητή.
Αναποτελεσματικό το δίκτυο μικρών σχολείων, μικρός αριθμός μαθητών ανά δάσκαλο και μικρό μέγεθος τάξης. Η αναλογία αριθμού μαθητών ανά τμήμα, σε σχέση με τον αριθμό εκπαιδευτικών και κυρίως στην Δ/βάθμια Εκπαίδευση.
 Στη σελ. 36 της έκθεσης αναφέρεται:
«Η μονιμότητα της εργασίας μπορεί να δυσχεράνει επίσης την προσαρμογή του αριθμού των εκπαιδευτικών, όταν μειώνονται οι εγγραφές ή αλλάζουν τα προγράμματα μαθημάτων και μπορεί να σημαίνει ότι το βάρος της προσαρμογής βαραίνει αυτούς που δεν είναι μόνιμοι, συνήθως όσους βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Η Ελλάδα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο, να απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να ανανεώνουν τα πιστοποιητικά διδασκαλίας μετά από μια χρονική περίοδο και να αποδεικνύουν ότι έχουν συμμετάσχει σε σεμινάρια διαρκούς επαγγελματικής εξέλιξης και μαθήματα, προκειμένου να αυξήσουν, να εμβαθύνουν και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους. Η βάση της ανανέωσης μπορεί να είναι τόσο απλή, όσο μία βεβαίωση ότι ο εκπαιδευτικός εξακολουθεί να πληροί τα κριτήρια της επίδοσης που συμφωνούνται για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. …Ορισμένες χώρες διαθέτουν δίκαιους, αλλά γρήγορους μηχανισμούς αντιμετώπισης της αναποτελεσματικής διδασκαλίας. Οι εκπαιδευτικοί σε αυτές τις χώρες έχουν τη δυνατότητα και τη στήριξη να βελτιωθούν, αλλά εάν δεν το κάνουν ενδέχεται να τοποθετηθούν είτε σε άλλες θέσεις είτε εκτός του εκπαιδευτικού συστήματος»
Σελ. 55
«Θέση ξεκάθαρων στόχων ως προς τον ελάχιστο αριθμό μαθητών (όχι μόνο του ελάχιστου αριθμού θέσεων) για σχολεία σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Δημιουργία συγκεκριμένων μοντέλων (βλ. πιο κάτω), συμπεριλαμβανομένων των ενοτήτων σχολείων για περιπτώσεις που δεν μπορεί να επιτευχθεί ο καθορισμένος ελάχιστος αριθμός μαθητών, λόγω γεωγραφικών ή άλλων συνθηκών. Τα ελάχιστα μεγέθη κυμαίνονται σε:
− 75 μαθητές στα δημοτικάσχολεία
− 150 μαθητές στα Γυμνάσια
− 250 μαθητές στα Λύκεια».
Τέλος, η έκθεση του ΟΟΣΑ διαπιστώνει τη γήρανση του πληθυσμού των εκπαιδευτικών στην ΕΕ. Κατά μέσο όρο, στις χώρες της ΕΕ το 37% των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι τουλάχιστον 50 ετών. Το ποσοστό είναι 45% ή υψηλότερο στην Αυστρία, την Εσθονία, τη Γερμανία και την Ολλανδία και 60% στην Ιταλία. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης ή της αύξησης της ελκυστικότητας του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού, θέμα για το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφάτως δημοσίευσε μια διεξοδική μελέτη με συστάσεις για τη βελτίωση της αρχικής και της συνεχούς κατάρτισης των εκπαιδευτικών και την παροχή στήριξης στις πρώτες φάσεις της σταδιοδρομίας
Πρόσφατες εξελίξεις
Οι ευέλικτες μορφές εργασίας κυριαρχούν σήμερα στο δημόσιο σχολείο
Η μνημονιακή αντιεκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζεται από όλες τις κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια, επεκτείνει τις ελαστικές μορφές εργασίας και μέσα στο δημόσιο σχολείο, σύμφωνα με τις «βέλτιστες πρακτικές» του ΟΟΣΑ της Ε.Ε. και του κεφαλαίου. Βασικός στόχος είναι η άρση της μονιμότητας και η κατάργηση κάθε κεκτημένου εργασιακού δικαιώματος. Πατώντας πάνω στην ανάγκη επιβίωσης των ανέργων, «εξαργυρώνουν» την υψηλή ανεργία με «λίγη εργασία» και προωθούν το σύγχρονο μοντέλο εργαζόμενου- δούλου του 21ου αιώνα!
Εκπαιδευτικοί, μαθητές (μέσω της μαθητείας), καθαρίστριες, διοικητικοί υπάλληλοι είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα ελαστικά εργαζόμενων στα σχολεία σήμερα.
Οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί
Την περασμένη σχολική χρονιά περίπου 23.000 αναπληρωτές πλήρους και μειωμένου ωραρίου στελέχωσαν τα σχολεία της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης, αλλά αφήνοντας ακάλυπτα περίπου 3.000 εκπαιδευτικά κενά. Η αναλογία αναπληρωτών σε σχέση με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς στη Β/θμια κυμαίνεται στο 9%, ενώ στην ειδική αγωγή η αναλογία των αναπληρωτών ανεβαίνει στο 245%!
Οι συμβάσεις ποικίλουν ως προς τη διάρκεια και τον φορέα εξασφάλισης πιστώσεων, δημιουργώντας συμβασιούχους πολλών ταχυτήτων.
Το προφίλ του ελαστικά εργαζόμενου εκπαιδευτικού συνθέτουν:
H οικονομική εξαθλίωση-από το επίδομα εργασίας στο επίδομα ανεργίας
Το κυνήγι των μορίων Η έλλειψη οικογενειακού προγραμματισμού
Η αβεβαιότητα και το άγχος
Η δυσκολία προσαρμογής κάθε φορά σε άλλο σχολείο με διαφορετικούς μαθητές.
Η στέρηση βασικών εργασιακών-ασφαλιστικών δικαιωμάτων
Η συνδικαλιστική φίμωση
Πρόκειται για έναν αναλώσιμο εργαζόμενο, εύκολα χειραγωγήσιμο, χωρίς εργασιακά δεδομένα, με αυξανόμενες υποχρεώσεις, αλλά όχι δικαιώματα. Στην ανάγκη για μόνιμη δουλειά πατούν και όλες οι πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων χρόνων, που καλλιεργούν φρούδες ελπίδες για χιλιάδες μόνιμους διορισμούς, εμπαίζοντας τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς και παρατείνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την ομηρία. Εκμεταλλεύονται την εργασιακή ανασφάλεια, την ψυχική εξάντληση, την απόγνωση και την οικονομική ανέχεια των συναδέλφων και προωθούν με κάθε δυνατό τρόπο τη λογική της μοριομανίας και της ανθρωποφαγίας, στρέφοντας την αγανάκτηση και την οργή σε λάθος κατεύθυνση, αυτήν της επιβίωσης με κάθε κόστος, της ιδιώτευσης και του κανιβαλισμού. Ενισχύουν το αίσθημα ότι ο εχθρός είναι ο διπλανός συνάδελφος που διεκδικεί κι εκείνος μόνιμη δουλειά και όχι η κάθε κυβέρνηση που υπηρετώντας την πολιτική των μνημονίων και του κεφαλαίου καταδικάζει το λαό στην ανεργία και ρημάζει τη νέα γενιά. Οι ομάδες διαφορετικών συμφερόντων που έχουν δημιουργηθεί εξαιτίας της χρόνιας αδιοριστίας, της έλλειψης θέσπισης συγκεκριμένου τρόπου προσλήψεων, των συνεχών αλλαγών και της αναδρομικής εφαρμογής νόμων, αποτελούν το ιδανικό έδαφος όπου μπορεί να τροφοδοτηθεί η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε».
Οι 20.000 μόνιμοι διορισμοί μετατρέπονται σήμερα -στην καλύτερη περίπτωση- σε 20.000 πιστώσεις για προσλήψεις αναπληρωτών, πάνω από 3.000 θέσεις λιγότερες από πέρσι! Αξίζει να αναφερθεί ότι για τη σχολική χρονιά 2016-2017 κατατέθηκαν μόνο για τη γενική εκπαίδευση και τα μουσικά σχολεία 95.955 αιτήσεις αναπληρωτών και 54.456 αιτήσεις ωρομισθίων!...
Η μαγική εικόνα της «κανονικότητας» που παρουσιάζει το υπουργείο είναι το κόψιμο χιλιάδων θέσεων εργασίας! Μέσα σε ένα χρόνο και ενώ συνεχίζεται το καθεστώς της αδιοριστίας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ψηφίζοντας νέα μέτρα κόβει χιλιάδες θέσεις εργασίας εκπαιδευτικών, απολύει αναπληρωτές και κάνει ακόμη πιο εφιαλτικό το εργασιακό τοπίο. Ακόμη και η εξασφάλιση δουλειάς για μερικούς μήνες γίνεται πλέον υπόθεση για λίγους.
Με το νέο συνταξιοδοτικό-ασφαλιστικό και την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια, οι θέσεις εργασίας για τους νεότερους μειώνονται δραματικά, ενώ με το νέο μισθολόγιο οι περισσότεροι αναπληρωτές έχουν άμεση μείωση στους μισθούς τους.
Με μια σειρά μέτρων «παιδαγωγικού χαρακτήρα» - όπως επικαλείται η σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας - βασιζόμενα στη φιλοσοφία των πορισμάτων του «διαλόγου», εξοικονομείται προσωπικό και προωθείται η κινητικότητα.
Συγκεκριμένα στη Β/θμια:
 Με τη νομοθετική ρύθμιση για τους τομείς και τις ειδικότητες στα ΕΠΑ.Λ χάθηκαν εκατοντάδες τμήματα στα σχολεία αυτά και ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν δεξαμενές «πλεοναζόντων» εκπαιδευτικών.
 Καταργήθηκε η μείωση των 3 ωρών των υπευθύνων εργαστηρίων πληροφορικής και φυσικών επιστημών με στόχο την εξοικονόμηση εκπαιδευτικών, ενώ μειώνονται διαρκώς οι ώρες στα φιλολογικά μαθήματα, βάλλεται η ξενόγλωσση εκπαίδευση και υποβαθμίζονται τα μαθήματα των θετικών και των κοινωνικών επιστημών.
 Μειώθηκε κατά 3 ώρες το εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα στα γυμνάσια, με αποκλειστικό κριτήριο τον περιορισμό των προσλήψεων.
 Αυστηροποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία τμημάτων ειδικοτήτων και ομάδων προσανατολισμού.
 Τέθηκε ως προϋπόθεση για την εγγραφή ανηλίκων σε εσπερινά λύκεια το εισοδηματικό όριο του κηδεμόνα να μην υπερβαίνει τα 8.800 ευρώ.
 Θεσμοθετήθηκε η Γ΄ανάθεση μαθημάτων σε αρκετές ειδικότητες, στη λογική ότι με το υπάρχον προσωπικό τα σχολεία μπορούν να λειτουργήσουν.
Αν αναλογιστούμε και τις αλλαγές που επίκεινται άμεσα με βάση τα πορίσματα των επιτροπών Γαβρόγλου και Λιάκου - αξιολόγηση εκπαιδευτικών συνδεδεμένη με τις επιδόσεις των μαθητών, 4ετές Γυμνάσιο και 2ετές Λύκειο, ελάχιστες ειδικότητες εκπαιδευτικών που θα διδάσκουν σχεδόν τα πάντα κ.λπ. - είναι εύκολο να αντιληφθούμε το ακόμη πιο εφιαλτικό καθεστώς που θα επικρατήσει στο εργασιακό περιβάλλον.
Οι επιπτώσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία
Με βάση τη «Σύσταση σχετικά με το Καθεστώς του Διδακτικού Προσωπικού» της UNESCO και του ILO (Διεθνής Οργάνωση Εργασίας) το 2008, που προσυπογράφηκε και από το Υπουργείο Παιδείας:
«Οι συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών θα πρέπει να είναι τέτοιες, ώστε να προάγουν κατά τον καλύτερο τρόπο την αποτελεσματικότητα της μάθησης και να επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς να αφοσιωθούν στα επαγγελματικά τους καθήκοντα».
Χρόνια τώρα γίνονται μελέτες για τις μεθόδους διδασκαλίας, τα μοντέλα μάθησης, την παιδαγωγική κατάρτιση και τις προϋποθέσεις που ενισχύουν την εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά είναι δεδομένο ότι οι εργασιακές συνθήκες δασκάλων και καθηγητών καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της εκπαίδευσης και τις συνθήκες μόρφωσης των μαθητών.
Οι ελλείψεις προσωπικού επιβαρύνουν επιπλέον τους μόνιμους εκπαιδευτικούς και ο διοικητικός φόρτος εργασίας λειτουργεί εις βάρος του βασικού προορισμού του εκπαιδευτικού που δεν είναι άλλος από τη διδασκαλία.
Υπάρχουν σχολεία όπου οι μαθητές δε διδάσκονται όλα τα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος μέχρι το τέλος της χρονιάς. Για κάποιους άλλους τα μαθήματα ξεκινούν αρκετά αργότερα μέχρι να γίνουν προσλήψεις αναπληρωτών και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ακόμη και στη Γ΄ Λυκείου σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα οι καθηγητές προσλαμβάνονται και τοποθετούνται στα σχολεία έπειτα από μήνες.
Η κατάσταση αυτή θεωρείται από τους κυβερνώντες πια μια «κανονικότητα» και όχι κατάφωρη κοινωνική ανισότητα στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο ρόλος των σωματείων
Η τακτική του υπουργείου να δημιουργεί συμβασιούχους εκπαιδευτικούς πολλών ταχυτήτων έχει συμβάλει στη δημιουργία ομάδων αδιόριστων εκπαιδευτικών διαφοροποιημένων άμεσων συμφερόντων. Τα διαφορετικά δεδομένα σε σχέση με τους μόνιμους εκπαιδευτικούς, δημιουργούν την ανάγκη το συνδικαλιστικό κίνημα να ασχοληθεί ειδικά με την οργάνωση και την κινητοποίηση των ελαστικά εργαζόμενων, αν θέλει η θεωρητική δυνατότητα συνδικαλισμού τους να γίνει και πράξη και να δοθεί τέλος στη λογική του «διαίρει και βασίλευε». Αυτός είναι απαραίτητος όρος για την ενότητα του εργατικού κινήματος ιδιαίτερα στις νέες συνθήκες, στις οποίες οι ελαστικές μορφές εργασίας γίνονται γοργά ο κανόνας.
Η ΟΛΜΕ το Φεβρουάριο του 2016 συνέταξε ένα πλήρες υπόμνημα το οποίο και κοινοποιήθηκε στον Υπουργό Παιδείας σχετικά με το σύνολο των αιτημάτων των αναπληρωτών και αυτό αποτέλεσε ένα πολύ σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. (http://olme-attik.att.sch.gr/new/?p=9832).
Συμπεράσματα
Α. Περιοδολόγηση της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση Αναγκαία προϋπόθεση για την παραγωγή προτάσεων στο σήμερα αποτελεί η αναζήτηση των όρων που διαμόρφωσαν ιστορικά το φαινόμενο. Συνοπτικά προτείνουμε μία περιοδολόγηση που θα βασίζεται στα εξής κριτήρια: 1. πτυχές της κυρίαρχης πολιτικής (με αιχμές τις πολιτικές απασχόλησης και τις κατευθύνσεις της εκπαιδευτικής πολιτικής), 2. στάση του εκπαιδευτικού κινήματος. Στο πλαίσιο αυτό διακρίνουμε τις ακόλουθες περιόδους: α) δεκαετία ’90: Λευκή Βίβλος, Νόμος Αρσένη, η μάχη στα εξεταστικά ενάντια στον ΑΣΕΠ, β) δεκαετία 2000: ωρομισθία, γενίκευση ΑΣΕΠ, εγγραφή ωρομίσθιων στα σωματεία, γ) δεκαετία 2010: Νόμοι Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου-Φίλη, έκθεση ΟΟΣΑ/2011, εισαγωγή ΕΣΠΑ-διεκδίκηση συμβάσεων, αύξηση ωραρίου, αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση.
Β. Η κατάσταση σήμερα
Στην παρούσα συνθήκη η εφαρμογή της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ και των κατευθύνσεων της Ε.Ε. για την εκπαίδευση και την εργασία βάλλουν ευθέως ενάντια στη μονιμότητα, μεταλλάσσουν την ίδια την έννοια της εργασίας υποβιβάζοντάς τη σε απασχόληση, ενώ μέσω και της αναμόρφωσης των ωρολόγιων προγραμμάτων μειώνουν το εκπαιδευτικό προσωπικό με πρώτα θύματα τους ελαστικά εργαζόμενους. Η χρόνια αδιοριστία όχι μόνο δε λύνεται, αλλά συνάδελφοι αναπληρωτές εκτοπίζονται στην ανεργία. Με δεδομένο το πρόσφατο συνταξιοδοτικό και ενόψει νέων νόμων (εργασιακά/συνδικαλιστικός), διαμορφώνεται ένα πεδίο ωμής παραβίασης εργασιακών δικαιωμάτων με πολλαπλές συνέπειες στα μορφωτικά δικαιώματα.
Προτάσεις
Η λύση του ζητήματος της ελαστικής εργασίας στην εκπαίδευση απαιτεί τη σύγχρονη νοηματοδότηση πάγιων αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος, διατύπωση νέων, κυρίως όμως πάλη για την επιβολή τους πέρα από το επίπεδο των ιδεών και σύνδεσή τους με την ικανοποίηση κοινωνικών αναγκών.
 ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ: Το αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία, πιο επίκαιρο από ποτέ, στέκεται ουσιωδώς αντιπαραθετικό με την ελαστική εργασία ως πολιτική «απασχολησιμότητας» όσων βρίσκονται στη γκρίζα ζώνη μεταξύ ανεργίας- υπερεργασίας. Απέναντι στο «δε χωράνε όλοι» αντιτάσσουμε τη μείωση του ωραρίου, την επαναλειτουργία συγχωνευμένων/καταργημένων τμημάτων/σχολικών μονάδων, τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, την ενίσχυση του δημόσιου δωρεάν σχολείου στην κατεύθυνση του ενιαίου δωδεκάχρονου και της δίχρονης προσχολικής αγωγής. Άμεση κατάργηση της μνημονιακής αναλογίας 1:5.
 ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΣΟΝΤΟΛΟΓΙΟ: Κατάργηση του Ν.3848/2010. Όχι στα πιστοποιητικά παιδαγωγικής-διδακτικής επάρκειας, στο σχεδιαζόμενο πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας και το πλαίσιο προσόντων εκπαιδευτικού. Απορρίπτουμε ρητά τη λογική της «αξιοσύνης» στην εύρεση εργασίας ως μέσο μετάθεσης της ευθύνης της ανεργίας στο ίδιο το άτομο και συνέπεια την καλλιέργεια ακραίου ανταγωνισμού. Απέναντι στον ατομικό δρόμο και την πολυδιάσπαση υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα που απορρέουν από το βασικό πτυχίο και διεκδικούμε τη μονιμοποίηση κάθε συμβασιούχου χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
 ΠΛΗΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ-ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: Η εξίσωση των δικαιωμάτων μόνιμων-αναπληρωτών αποτελεί ένα πρώτο βήμα. Ωστόσο, η συμπίεση των δικαιωμάτων όλων των εργαζόμενων επιτάσσει τη συνολική αντεπίθεση με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.

https://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi/adioristia-ekpaideytikon-oi-epiptoseis-ton-elastikon-ergasiakon-sheseon-stin

Χαράλαμπος Κ. Φιλιππίδης
Μαθηματικός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου